“It’s gonna be a bumpy ride”

10-04-17 / Mireille Hulzebos

7 lessen heb ik gehad. 7 keer 30 minuten op een glijdend vloerkleed bochtjes maken.
Koningin van de bochtjes; zo voelde ik me! De blauwe piste moet nu toch wel een eitje zijn, misschien kom ik wel met de groep mee dit jaar!

En daar stond ik dan, bovenaan de piste op die lange onhandige latten. “Bochtjes maken, hoe ging dat ook alweer?” Gewoon maar proberen, dacht ik. En daar ging ik. Ik was nog niet bij mijn tweede bochtje of ik lag al sneeuw te happen! Tot zo ver koningin van de bochtjes. Lekker dan, had ik misschien toch niet mee moeten gaan, nu hield ik de groep alleen maar op.
Maar toen hoorde ik opeens: “Kom maar Mireille, je kunt het wel, ski maar gewoon achter mij aan.” En ondanks dat het vast geen schoonheidsprijs verdiende, kwam ik die dag over de hobbelige pistes met die lange latten.  En ook de tweede dag waren er weer mensen die bereid waren mij te helpen, hun ervaring met mij te delen. Wat er toe heeft geleid dat ik veilig van een zwarte piste naar beneden gleed en tot ieders verbazing (ruim een uur later dan de rest) het eindpunt van de tocht haalde.

Aan het eind van iedere piste keek ik even achterom en omhoog, naar de hobbelige blauwe piste, de smalle rode piste en de voor mij ongelooflijk steile zwarte. En toen bedacht ik het.

Bepaal waar je kracht ligt

Je studeert zo’n 5 jaar en vult je rugzak met theoretische kennis. Klaar voor het ‘echte leven’ stap je de wijde wereld in. Je kijkt omhoog en je ziet een helling… Met hobbels, rotsen, gladde en steile stukken. En als je je eerste stappen zet, zie je mensen naast je lopen,  je voorbij gaan omhoog, achterblijven en soms langs je naar beneden glijden.
Inmiddels ben ik een paar jaar mijn berg aan het beklimmen en heb ik al over best wat hobbeltjes moeten klimmen.
Maar binnen Hermes | Partners, de organisatie waar ik werk, is er altijd ruimte geweest om te leren, om te sparren, en om fouten te maken. Een veilige omgeving; wat wij “secure base” noemen.  Een omgeving die me helpt na te denken over waar mijn kracht ligt, waar ik goed in ben, waardoor ik nu een rol heb, waarin ik me goed voel en waar ik energie van krijg.
Dus waar je ook staat op die berg, trek je op aan de mensen die sneller gaan, grijp de hand van degene die naar beneden glijdt! En kijk omhoog! Want als je later met pensioen gaat, heb je nog tijd genoeg om naar beneden te kijken. 😉

Mireille Hulzebos
Oud collega Recruitment Consultant & Talentmanager Hermes | Partners

Deel:

Terug naar blogs