Hoe begin je aan het “einde”?

06-02-18 / Mireille Hulzebos

Ik krijg een weeïg gevoel in mijn buik en tranen in mijn ogen bij het idee dat ik deze prachtige organisatie ga verlaten, maar toch voel ik me ergens ook trots.

Ik weet het al een maand, maar ik kan er nog niet aan wennen.
Eigenlijk kan ik me gewoon niet voorstellen dat ik volgende week niet meer elke ochtend naar ons kantoor op de Maliebaan fiets.
Maar met elke dag die voorbijgaat, komt het afscheid dichterbij.
Omdat ik eigenlijk niet wil dat alle mooie momenten voorbij gaan en ik een kneus ben als het gaat over afscheid nemen, probeer ik deze laatste dagen nog even alles er uit te halen wat er in zit.
Wat leidt tot dubbele gevoelens..…

Trots dat ik buiten mijn comfortzone ga treden

Ik krijg een weeïg gevoel in mijn buik en tranen in mijn ogen bij het idee dat ik deze prachtige organisatie ga verlaten, maar toch voel ik me ergens ook trots.
Trots dat ik de keuze heb gemaakt om buiten mijn comfortzone te treden en bij een totaal andere organisatie in een andere rol te stappen.  Ik denk dat, hoe paradoxaal dat ook lijkt, dit komt door alles wat ik binnen deze organisatie heb geleerd.

Want wat heb ik hier veel geleerd en beleefd. En wat heb ik me hier altijd ontzettend thuis gevoeld. Ik gun iedereen zo’n werkplek, waar je jezelf kan zijn, waar je tranen kan laten van verdriet, maar vooral ook van het lachen.
Natuurlijk was het niet vijf jaar lang rozengeur en maneschijn, maar het mooie daarvan is dat het de meest waardevolle lessen zijn.

En nu zit ik op het punt dat ik hier nog 5 dagen werk. Het aftellen is nu écht begonnen. Wat steeds heel ver weg leek, komt nu opeens heel snel dichtbij!
En ja, hoe begin je dan aan het “einde”. Hoe eindig je een periode waarin je 5 Solid-weekenden hebt meegemaakt, 5 kerstdiners, trainingen over Persoonlijk Leiderschap hebt gevolgd, gecertificeerd MBTI trainer bent geworden, het 10-jarig jubileum van de organisatie hebt meegemaakt, de organisatie hebt zien groeien en je jezelf hebt zien groeien tot de persoon die ik vandaag ben.
Ik begin aan het einde met dankbaarheid en waardevolle herinneringen. Ik begin aan het einde met een lach en een traan.

Aanstaande vrijdag, 16 februari, is mijn laatste werkdag en ik hoop dan mijn prachtige 5 jaar af te sluiten met een ouderwetse Vrijdagmiddag Borrel!

Maar, wat ik nu alvast wil zeggen ter afsluiting van de afgelopen jaren en toepasbaar op de talloze gezellige borrels:

“Bedankt Hermes | Partners, maar ook Solid Professionals, want ik heb tranen gelachen, onnozel gedaan en tenslotte tevreden, het licht uit gedaan!”

Mireille Hulzebos

Deel:

Terug naar blogs